Cycling: Fayoum re-visited

_MG_5903

The road leading from Lake Qaroun to no-where.

Last weekend, during Easter, I went to Fayoum with some friends. We took a microbus from Moneeb (in Giza) and arrived in Tunis, Fayoum, at 11am. In the afternoon we made a short trip from Tunis at Lake Qaroun to the desert on the other side of the lake. There was a lot of sand on the roads leading from the lake into the desert, because of the sandstorms that occurred in the winter.

Some people who were trying to make the road sand-free warned us for thugs (or Arab al-Gebal, the Mountain Arabs, as they called them), who are allegedly living in the desert after the revolution, and who are smuggling drugs, weapons and other stuff. We didn’t see anyone, except for a few strange guys on motorbikes and a police car… Anyway, we made it back safe and sound. Photos can be viewed on my Flickr page.

Advertisements

Op de fiets door de verkeerschaos van Caïro

Fietsen in Egypte, kan dat? Dat was de centrale vraag op een conferentie die de Nederlandse ambassade in Caïro onlangs in samenwerking met het Nederlands-Vlaams Instituut belegde. Verschillende wetenschappers waren uitgenodigd om te komen spreken over de mogelijkheid om Egyptenaren massaal op de fiets te krijgen.

Dat deze conferentie niet georganiseerd werd om fietsen te stimuleren als gezonde vrijetijdsbesteding werd duidelijk gemaakt door dr. Ahmed Mosa, docent intelligente transportsystemen aan de Duitse universiteit van Caïro. „De oplossingen en aanbevelingen die hier worden gedaan, zijn niet gericht op de kleine groep rijke Egyptenaren die het leuk vindt om af en toe een rondje te mountainbiken. Het is de bedoeling dat zo veel mogelijk mensen uit de middenklasse de auto laten staan en kiezen voor de fiets”, zei hij.

Dat laatste is hard nodig. Vooral de twee grootste steden van Egypte, Caïro en Alexandrië, kampen met enorme verkeersproblemen. De metropool Caïro heeft een redelijk functionerend, maar overbelast netwerk van bus- en metrolijnen. Daarnaast heeft bijna iedereen die het kan betalen een eigen auto, die zelfs voor relatief kleine afstanden binnen de stad gebruikt wordt.

Volgens Ahmed al-Dorghamy, medeoprichter van de eerste Caïreense fietsclub en bestuurslid van de Egyptische milieuorganisatie Green Arm, biedt de in aanbouw zijnde derde metrolijn geen uitkomst voor de problemen. „Automobilisten zullen geen gebruikmaken van de metro”, stelt hij.

Om meer aandacht te krijgen voor de fiets als normaal vervoersmiddel organiseerde de Nederlandse ambassade aansluitend op de conferentie een fietstocht in de omgeving van de ambassade. De organisatoren hadden ongeveer 150 fietsen ter beschikking gesteld. Verschillende fietsclubs zorgden voor nog eens zeker 150 deelnemers, waardoor in totaal ruim 300 fietsers, zowel Egyptenaren als expats, op een vrijdagochtend onder begeleiding van de politie en de lokale motorclub in oranje T-shirts door Caïro trokken. Een aantal Egyptische journalisten deed verslag.

Hoewel deze twee evenementen suggereren dat er nauwelijks fietsers zijn in Egypte en dat fietsen een nieuw concept is, is het tegendeel het geval. De fiets maakt al decennialang deel uit van het dagelijkse verkeer in zowel grote steden als op het platteland. Er is echter een verschil in de manier waarop hij gebruikt wordt: de fiets is in Egypte vooral een middel om goederen te vervoeren. In Caïro rijden de bezorgjongens op oude fietsen zonder remmen, met een rek met vers brood balancerend op hun hoofd.

Helaas heeft de fiets door de huidige gebruikscultuur echter een slecht imago. Fietsen wordt door velen gezien als iets voor het armste deel van de bevolking. Daarnaast is fietsen voor meisjes meestal geen optie, hoewel er wel meisjes zijn die de afkeurende blikken en opmerkingen trotseren.

Deze cultuur kan uiteraard niet veranderd worden door de ideeën van wat Nederlanders. Samenwerking tussen Nederland en Egypte kan het land echter wel helpen om steden zoals Caïro fietsvriendelijker te maken. Er zal daarnaast veel inspanning van maatschappelijke organisaties en de overheid nodig zijn om mensen op de fiets te krijgen.

Dit artikel verscheen op donderdag 13 december in het Reformatorisch Dagblad, en is ook hier online te vinden. 

Cycling trip to Fayoum

Last weekend, during the first two days of Eid al-Adha, I went to Fayoum with three friends (@MarwaMFarid, @moftasa and Peter, who didn’t enter the digital age yet). By bicycle, that is. On Friday, we left Cairo at about 6.45am, although we had planned to leave at 6am. Unfortunately, I had been to a party the night before, so Peter woke me up at 6.15 to ask if I was already on my way to the agreed upon square in Giza.

So, after this short delay, we took the Desert Road to Fayoum, which is a distance of about 60 kilometers. We finally entered the village of Tunis at 4pm after 110 kilometers, the last 35 kilometers cycling along Lake Qarun in Fayoum. Except for some minor injuries, we didn’t experience any problems.

The next day we left our ‘ecolodge’ at 9am, heading for Fayoum City. The roads were a bit narrower and more crowded than Friday, especially Toktoks were causing some frustration and dangerous situations. After another 45km we arrived at our destination. The original plan was to go to Beni Suef and take a microbus or train from there, but because we had had some delays, we decided to call it a day. The microbus from Fayoum dropped us off at Monib, so we still had to cycle about 10 kilometers before we could enjoy our well-deserved ice cream at Mandarine Koueider in Zamalek.

Check out the photos on Flickr!